Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

Η ΠΡΟΠΟΛΙΣ ***** LA PROPOLI

 

Η ΠΡΟΠΟΛΙΣ

Ιστορικα στοιχεια
Η λεξη προπολις, πρερχεται από το προ+πολις, δηλαδη, αυτό που βρισκεται μπροστα από την πολη. Ο ορος χρησιμοποιηθηκε για πρωτη φορα από τον Αριστοτελη στο εργο του "Περί ζώων ιστορίας", καθως παρατηρησε ότι την χρησιμοποιουσαν οι μελισσες, για να σφραγισουν τις κυψελες τους.
Από εδώ μπορουμε να συμπερανουμε, ότι οι ιδιοτητες της προπολης και η χρηση της στην παραδοσιακη λαϊκη ιατρικη, είναι διαδεδομενα από την αρχαιοτητα. Πολλοι λαοι, την χρησιμοποιησαν σαν φυσικο φαρμακο, εναντια σε μια σειρα από ασθενειες. Οι αιγυπτιοι ιερεις, την χρησιμοποιουσαν στη ταριχευση των φαραω, γνωριζοντας καλα και εκμεταλλευομενοι τις αριστες ιδιοτητες της ως συντηρητικο. Ο Πλινιος ο Πρεσβυτερος, στο εργο του «Naturalis Historia», αναφερεται εκτενως στις ιδιοτητες της προπολης. Οι ρωμαιοι στρατιωτες, την χρησιμοποιουσαν για να απολυμαινουν τις πληγες κατά τις μαχες. Ο Γαληνος, την αναφερει στις ιατρικες του μελετες, συνιστωντας την χρηση της για την περιποιηση των τραυματων από τα εχθρικα βελη, και την επισημαινει ως ένα αριστο φυσικο φαρμακο, κατά των μολυνσεων και του πυρετου. Ο περσης γιατρος Αβικεννας, περιγραφει τις ιδιοτητες της, στο εργο του «Κανονας της ιατρικης επιστημης». Στον πολιτισμο των Ινκας, χρησιμοποιουσαν την προπολη, στις εμπυρετες λοιμωξεις, πριν από το 1600. Κατά την διαρκεια του μεσαιωνα, την χρησιμοποιουσαν για να περιποιηθουν τον αφαλο των νεογεννητων, ως φαρμακο σε ενοχλησεις του λαιμου και σαν επουλωτικο. Σε συγραματα της ρωσικης ιατρικης του 12ου αιωνα, υπαρχουν πολυαριθμες υποδειξεις για την χρηση της προπολης, ως εξαιρετικο φαρμακο για παθησεις του λαιμου, των δοντιων, ως επουλωτικο και για την περιποιηση των πληγων. Στην Γεωργια, η χρηση της προπολης σε καθημερινη βαση ηταν παντα πολύ διαδεδομενη, από την χρηση της καθαρα σαν φαρμακο, εως την χρηση της στην επεξεργασια του ξυλου που χρησιμοποιουσαν για την κατασκευη παιδικων παιχνιδιων, λογω των αντιβακτηριακων ιδιοτητων της. Βρεθηκαν μαρτυριες του 13ου αιωνα, σχετικα με την χρησιμοποιηση της κατά την επεξεργασια του δερματος και του ξυλου; εδω ανακαλυπτουμε ότι και οι ξακουστοι κατασκευαστες λαουτων της Κρεμονας, και κατά κυριο λογο ο Stradivari, την χρησιμοποιουσαν για την επεξεργασια των οργανων που κατασκευαζαν, πραγμα που πολύ πιθανον να αποτελουσε το περιφημο μυστικο για τις καταπληκτικες και αξεπεραστες ηχητικες τους ιδιοτητες. Στις αρχες του 1900, χρησιμοποιηθηκε ευρεως κατά την διαρκεια του πολεμου των Μποερς στην Νοτια Αφρικη για την περιποιηση των τραυματιων, αφου την εποχη εκεινη δεν ειχαν ανακαλυφθει ακομη τα αντιβιοτικα. Ετσι η θαυματουργη αλοιφη προπολης, που εμπαινε κατ’ευθειαν επανω στις πληγες, εσωσε πολλες ανθρωπινες ζωες. Επισης, είναι γνωστη η χρηση της στα ρωσικα νοσοκομεια, κατά την διαρκεια του 2ου παγκοσμιου πολεμου, και συνεχιζεται μεχρι και τις μερες μας. Κατά την διαρκεια των τελευταιων 20 χρονων, οι επιστημονες μελετησαν εκτενως τις ιδιοτητες της, και επαληθευσαν την πολλαπλη θεραπευτικη της δραση. Ετσι, υπεδειξαν πολυαριθμες εφαρμογες αυτης της θαυματουργης φυσικης ουσιας, που συμπληρωσαν τις, ηδη γνωστες από την παραδοσιακη ιατρικη, χρησεις της.

Μορφολογια και προελευση
Η προπολις, είναι μια ουσια κηροειδοβαλσαμορητινωδης, που οι μελισσες συλλεγουν από τα μπουμπουκια, τον φλοιο των δεντρων, από την φλουδα φρουτων και καρπων, αλλα και απο τις πληγες των φυτων, που επουλωνονται με διαφορες ρητινες που εκκρινουν τα ιδια τα φυτα. Η μελισσα, αποκολλα ένα κομματι ρητινης από το μπομπουκι και το μεταφερει στους ειδικους σακκους για την συλλογη της γυρης, που εχει στα πισω ποδια της. Επειτα, επιστρεφει στην κυψελη, οπου αποθετει την ρητινη που εχει συλλεξει; εκει την παραλαμβανουν οι γηραιοτερες μελισσες, που είναι υπευθυνες για την σιτιση, και την εμπλουτιζουν με ειδικες εκρισσεις των σιελογονων αδενων τους, που είναι πλουσιες σε ενζυμα, και με κερι. Αυτή η επεξεργασια, γινεται κατά τις πιο θερμες ωρες της ημερας, όταν η ρητινη μαλακωνει και είναι πιο ευκολο να δουλευτει. Το χρωμα της προπολης ποικιλλει και κυμαινεται από καστανοκιτρινο εως σχεδον μαυρο, πραγμα που εξαρταται από την προελευση της και από το ειδος των δεντρων από το οποιο εχει συλλεχθει. Η οσμη της είναι εντονα αρωματικη, γενικα ευχαριστη. Όταν μασηθει, η γευση της είναι στην αρχη απαλη και επειτα γινεται πικρη, εντονη και καυστικη. Η υφη της ποικιλλει αναλογα με την θερμοκρασια : ευπλαστη και κολλωδης στους 30°C, ευθρυπτη σε πολύ χαμηλες θερμοκρασιες. Το σημειο τηξης της είναι γυρω στους 60 - 70°C. Δεν μπορουμε να καθορισουμε μια σταθερη χημικη συσταση για την προπολη, καθως ποικιλλει, και εξαρταται από την χλωριδα της περιοχης απ’οπου συλλεγεται.

Συλλογη
Για να μπορεσουν να συλλεξουν την προπολη από τις κυψελες, οι μελισσοκομοι, αντικαθιστουν την οροφη από τα διαμερισματα της βασιλισσας, με μια ειδικη σιτα. Οι μελισσες, σπευδουν να εμποδισουν την εισοδο του φωτος στα διαμερισματα της βασιλισσας, ετσι ώστε να διαφυλαξουν την αναπαραγωγη της, και βουλωνουν τις τρυπες, χρησιμοποιωντας την προπολη. Από εδώ, συλλεγεται η προπολις με δυο, εντελως διαφορετικες μεταξυ τους, διεργασιες. Ο φυσικος τροπος συλλογης, συνισταται, στο να αφιρεσουμε την προπολη με την ειδικη ξυστρα, αφου πρωτα συλλεξουμε το μελι. Πραγματοποιειται κατά την διαρκεια των πιο ζεστων μηνων του χρονου (Ιουλιο – Αυγουστο), κατά τις μεσημεριανες ωρες, όταν η θερμοκρασια είναι πανω από τους 20°C, και οι ρητινες είναι ευπλαστες. Επειτα από την συλλογη, καθαριζεται από τις τυχον ακαθαρσιες με διαλογη με το χερι ή με πλυσιμο. Αυτή η μεθοδος εχει όμως μικρη αποδοση και ετσι προτιμουνται τεχνητες μεθοδοι, που είναι πιο καταλληές για την βιομηχανικη παραγωγη. Κατα τις μεθοδους αυτες, πρωτα αλ'ολα αφαιρειται η σιτα απο την κυψελη και συλλεγεται το μελι. Επειτα μπαινει μεσα σε έναν καταψυκτη για συγκεκριμενο χρονικο διαστημα. Εκει η προπολις, χανει την κολλωδη υφη της, γινεται σκληρη και ευθρυπτη και αποκολλαται από την πλαστικη σιτα. Τελος, αλεθεται και μετατρεπεται σε σκονη. Η ετησια παραγωγη μιας κυψελης σε προπολη, κυμαινεται από 50gr εως 150gr. Καποια ειδη μελισσας εχουν την ικανοτητα να παραγουν πιο μεγαλες ποσοτητες προπολης. Ξεχωριζουν οι μελισσες του Καυκασου και καποια ειδη ενδημικα της Μικρας Ασιας. Η προπολις που παραγεται στην Ευρωπη και που δεν υποκειται σε επεξεργασια μετα την συλλογη της, αποτελει την καλυτερη ποιοτητα προπολης στην παγκοσμια αγορα.

Συνθεση
Όπως εχουμε ηδη πει, δεν είναι δυνατον να καθορισουμε μια ακριβη και παγκοσμια αποδεκτη περιγραφη της συνθεσης της προπολης, καθως εξαρταται από την χλωριδα της περιοχης απ’οπου συλλεχθηκε, την εποχη συλλογης και από αρκετους αλλους παραγοντες. Πραγματι, κατά την διαρκεια πολυαριθμων μελετων για την προπολη, ταυτοποιηθηκαν πανω από 150 βιοχημικες ενωσεις!
Σε γενικες γραμμες, μπορουμε να υποδιαιρεσουμε τα βασικα συστατικα της σε 5 ομαδες :
• 40 - 60% ρητινες και βαλσαμα (μαλακες ρητινες);
• 20 - 30% κερι μελισσας, διαφοροι φυτικοι κηροι και ελαια;
• 3 - 7% αιθερια ελαια και άλλες πτητικες ουσιες;
• 3 - 7% γυρη και σακχαρα;
• 5 – 15% διαφορες οργανικες ουσιες (ξυλο, νερο,διαφορες αλλες ) και μεταλλικα στοιχεια.
Τα βασικα ενεργα συστατικα της προπολης είναι τα φλαβονοειδη, με 41 από αυτά να εχουν ταυτοποιηθει μεχρι στιγμης. Τα πιο σημαντικα είναι η γκαλανινη, η κρισινη, η κουερσετινη και η πινοκυμβινη. Τα φλαβονοειδη προερχονται από τα διαφορα φυτα. Οι μελισσες-σιτιστες, καθως επεξεργαζονται τις ρητινες και την γυρη, καταφερνουν να διαφοροποιησουν την δομη αυτων των φλαβονοειδων, αποδομωντας τα σακχαρα, με την βοηθεια των ενζυμων που παραγονται από τους σιελογονους αδενες τους.
Επισης, στην προπολη συναντωνται και άλλες ενδιαφερουσες ουσιες, όπως πολυφαινολες, κουμαρινες και τερπενια. 

Χρηση της προπολης από τις μελισσες
Η προπολις για τις μελισσες, είναι μια πολυχρηστικη ουσια. Κατά κυριο λογο, χρησιμοποιειται σαν αντισηπτικο, για την απολυμανση της κυψελης. Οι μελισσες, ζωντας σε πολυαριθμες κοινωνιες, στριμωγμενες μεσα σε έναν περιορισμενο χωρο (2 μελισσες σε κάθε 3 κυβικα εκατοστα), κατω από υψηλες θερμοκρασιες (35°C), και περιπλανωμενες σε εκτεταμενες περιοχες, είναι εκτεθειμενες σε διαφορες μολυνσεις. Χαρις στην προπολη, καταφερνουν να διατηρουν σε αριστη κατασταση το ευβιωτικο επιεπδο μεσα στην κυψελη τους. Ακομη, επωφελουνται από τις αντιβακτηριακες ιδιοτητες της προπολης για να αντιμετωπισουν τους διαφορους εισβολεις στην κυψελη. Δεν λιγες οι φορες, που ένα ποντικι, μια σφιγγα ή ένα μικρο ερπετο εισχωρει μεσα στην κυψελη για να κλεψει το μελι. Οι μελισσες του επιτιθενται και το σκοτωνουν κεντριζοντας το. Βεβαια, αυτοματως ερχονται αντιμετωπες με ενα μεγαλο προβλημα : πώς να ξεφορτωθουν το πτωμα που τους εμποδιζει μεσα στην κυψελη. Καθως είναι μαλλον αδυνατον το να το μετακινησουν, το μουμιοποιουν, καλυπτοντας το με προπολη, αποφευγοντας ετσι την σηψη του και την αναπτυξη βακτηριδιων που θα εθεταν σε κινδυνο μολυνσης, ολη την κυψελη. Ακομη, οι μελισσες, χρησιμοποιουν την προπολη ανακατεμενη με κερι, για να ενισχυσουν την δομη της κυψελης : σταθεροποιουν τα τελαρα με τις κυψελες, σφραγιζουν τα κελια, μονωνουν και σφραγιζουν τις τρυπες. Επισης, πολυ βασικη χρηση της προπολης, είναι η επενδυση των κελλιων οπου θα αποθεσει η βασιλισσα τα αυγα της, μεσα στην καρδια της κυψελης. Με αυτόν τον τορπο αποστειρωνουν αυτά τα πολύ ειδικα κελλια, που θα χρησιμοποιηθουν σαν θερμοκοιτιδες για τις προνυμφες.

Χρηση της προπολης από τον ανθρωπο
Η προπολις χρησιμοποιειται ευρεως για τις πολλαπλες της ιδιοτητες : απολυμαντικες (βακτηριοστατικες-βακτηριοκτονες, αντιμυκητιακες και μυκητοκτονες, αντιικες), αντιοξειδωτικες, επουλωτικες, αναισθητικες, αποσυμφορητικες.
Από τις ιδιοτητες της μπορουμε να καταλαβουμε ότι είναι χρησιμη για μια μεγαλη γκαμα δερματικων προβληματων :
- τραυματα, πληγες, εκχυμωσεις, ατονα ελκη και νεκρωση ιστων;
- ερπη ζωστηρα;
- εκζεματα, ψωριαση, κερατοδερματιτιδες;
- τριχοφυτια του τριχωτου της κεφαλης;
- δερματιτιδα από ραδιενεργη ακτινοβολια;
- στην πρωκτολογια (πρωκτος και περιπρωκτικη περιοχη);
- στις μυρμηκιες, σε καλους, σκληρυνσεις και σε χηλοειδη;
- στους μολωπες;
- σε κρυοπαγηματα, εγαυματα και σκασμενο δερμα;
- σε δοθιηνες και αποστηματα;
- στην ερυθροδερμικη απολεπιστικη δερματιτιδα των νεογνων;
- σε λειχηνες και χρονιζουσα λευκορροια.
Η προπολις, είναι το πιο αποτελεσματικο φαρμακο, για την αντιμετωπιση των περισσοτερων προβληματων της στοματοφαρυγγικης κοιλοτητας και των ανω αεροφορων οδων :
- υγιεινη της στοματικης κοιλοτητας, περιοδοντιτιδα, αφθες, ελκωδη στοματιτιδα, οδοντικες λοιμωξεις (αποστηματα και μονιλιωση), κακοσμια του στοματος. Σε δοντια που πονανε, εχει μεν μικροτερη ικανοτητα διεισδυσης από το γαριφαλελαιο, αλλα και πιο εντονη αποσυμφορητικη δραση. Η αμιγης ακατεργαστη ρητινη, εχει κηροειδη συσταση, και μπορει να χρησιμοποιηθει για προχειρα σφραγισματα, εμποδιζοντας ταυτοχρονα τις μολυνσεις, τουλαχιστον μεχρι την επισκεψη στον οδοντιατρο.
- νευραλγιες και προβληματα των ουλων : περιοστιτιδα του οδοντικου φατνωματος, περιοδοντιτιδα, αιμορραγια;
- στηθαγχη, φαρυγγιτιδα (από στρεπτοκκοκο β-αιμολυτικο και σταφυλοκκοκο), ρινοφαρυγγιτιδα, λαρυγγιτιδα, ρινιτιδα, οζαινα (ατροφικη ρινιτιδα), ιγμοριτιδα, ωτιτιδα;
- βρογχο-πνευμονικες λοιμωξεις;
- βραχναδα, βηχας, φλεγμονες της στοματικης κοιλοτητας και του λαιμου.
Ειναι πολύ αποτελεσματικη στην γριππη και στην αντιμετωπιση των συμπτωματων του κρυολογηματος, τοσο στους ενηλικες, οσο και στα παιδια. Αν δοθει με τα πρωτα συμπτωματα, η αποτελεσματικοτητα της θα σας καταπληξει! Η προπολις, δρα καταπολεμωντας την αναπτυξη των μικοροοργανισμων, που είναι υπευθυνοι για τις αναπνευστικες λοιμωξεις. Εχει ακομη αντιπυρετικες και αντιφλεγμονωδεις ιδιοτητες, και ως ανοσοδιεγερτικο, αυξανει αισθητα την αμυνα του οργανισμου.
Επισης, χρησιμοποιειται στην προστατιτιδα, στην εντερικη δυσμικροβιωση, σε λοιμωξεις των ουροφορων οδων από κολοβακτηριδια και πρωτεα και ακομη για την θεραπεια στομαχικων ελκων.
Ακομη, της αποδιδουν ιδιοτητες ανοσοδιεγερτικες, αγγειοπροστατευτικες και αντικαρκινικες.
Η προπολις, κυκλοφορει ευρεως στο εμποριο, αλλα πολύ σπανια στην ακατεργαστη μορφη της. Αντιθετως, θα την βρειτε σε πολυαριθμα σκευασματα από σχεδον ολες τις εταιριες φυτοθεραπευτικων, με την μορφη δισκιων, σε αλκοολικα ή υδραλκολικα διαλυματα ( τα δευτερα είναι καλταλληλοτερα για παιδια, καθως περιεχουν μικρη ποσοτητα αλκοολης) καθως και σε γλυκολικα διαλυματα. Επισης θα την βρειτε σε πολλες κρεμες, λοσιον, σαπουνια και προϊοντα για την περιποιηση του δερματος.

Κτηνιατρικη χρηση
Το βαμμα προπολης, είναι ένα φαρμακο που δεν πρεπει να λειπει από το φαρμακειο μας, όταν εχουμε κατοικιδια. Είναι «ευελικτο», καθως μπορει να χρησιμοποιηθει τοσο για εσωτερικη οσο και για εξωτερικη χρηση, και δινει λυσεις σε πολλα μικρα προβληματα : φλεγμονες της στοματικης κοιλοτητας, μικρες πληγες, μυκητιασεις και δερματιτιδες, κατά των κρυολογηματων και σε προβληματα των αναπνευστικων οδων. Δεν εχουν αναφερθει αντενδειξεις σε συγχορηγηση με αλλα φαρμακα ή με την τροφη.

Αντενδειξεις και προφυλαξεις
Συνισταται να αποφευγεται η χορηγηση προϊοντων που περιεχουν προπολη, σε αθενεις που υποφερουν από ασθμα, καθως μπορει να προκαλεσει ή να επιδυνωσει μια κριση ασθματος.
Αντενδεικνυται η χορηγηση, σε οσους είναι αλλεργικοι στα τσιμπηματα της μελισσας.
Αντενδεικνυται σε οσους είναι αλλεργικοι στην γυρη και στο μελι, καθως εμπεριεχει μικρες ποσοτητες και από τα δυο.
Αντενδεικνυται σε οσους είναι αλλεργικοι στα κωνοφορα, στην λευκη, στο βαλσαμο του Περου και στα σαλικυλικα.
Επισης, αντενδεικνυται κατά την εγκυμοσυνη και τον θηλασμο.
Όπως εχουμε δει, η προπολις, χρησιμοποιειται για την παρασκευη βερνικων για την επικαλυψη μουσικων οργανων, όπως τα βιολια. Μουσικοι που χρησιμοποιουν τετοια οργανα, εχουν αναφερει περιπτωσεις δερματιτιδας εξ’επαφης, που ενοχοποιει την προπολη.

Συντηρηση
Καλυτερα να φυλατε τα διαλυματα και τα βαμματα προπολης σε σκουροχρωμα δοχεια, για να τα προστατεψετε από το φως, σε μερος σκοτεινο και δροσερο.
Μην αναμιγνυετε ένα παλαιοτερο διαλυμα με ένα φρεσκο, γιατι επηρεαζετε την δραστικοτητα του.
Η προπολις, παντως, χαρη στις ιδιοτητες της, διατηρειται για πολύ καιρο, χωρις να χανει την δραστικοτητα της.


LA PROPOLI

Storia
Il nome propolis deriva dal greco προ (davanti) + πολις (città) che significa quello che stà davanti alla città. Il termine è stato usato da Aristotele nella sua"Storia degli animali" perché si era osservato che le api la usavano per sigillare il loro sito.
L’uso della propoli come medicina popolare quidi è noto fin dall’antichità. Per secoli i popoli l’ hanno utilizzata come rimedio naturale per curare una grande quantità di malanni. I sacerdoti egizi la usavano per mummificare i corpi dei faraoni, sfruttando le sue magnifiche doti conservative. Plinio il vecchio, nella sua “Naturalis Historia” fa riferimento alle qualità della propoli. I soldati romani la utilizzavano per disinfettare le ferite riportate sul campo di battaglia. Galeno la cita nei suoi trattati di scienza medica, raccomandando l'uso della propoli per curare i guerrieri feriti dalle frecce nemiche, ed indicandola come un ottimo rimedio naturale contro le infezioni e la febbre. Il medico persiano Avicenna ne descrive le proprietà nel "Canone della scienza medica". La civiltà Incas usava la propoli per le infezioni febbrili prima del 1600. Durante il medioevo, veniva anche utilizzata per medicare l'ombelico dei neonati, come rimedio per i disturbi della gola e come cicatrizzante. Trattati di medicina russa del XII secolo, hanno indicato numerosi usi della propoli, quale ottimo rimedio per il mal di gola, mal di denti, per cicatrizzare le ferite e per guarire le piaghe. In Georgia l'uso della propoli è sempre stato quotidiano, dall'utilizzo medico vero e proprio all'impiego nelle lavorazioni del legno per i giocattoli dei bambini quale antibatterico. Nel XIII secolo si sono trovate testimonianze di uso, per la lavorazione del cuoio e del legno, dove si scopre che i famosi liutai cremonesi, in particolare Stradivari, la usavano per il trattamento degli strumenti e sembra che questo trattamento donasse allo strumento una migliore sonorità. Agli inzi del 1900 viene usata durante la guerra dei Boeri in Sudafrica, per curare le ferite dei soldati, siccome all'epoca gli antibiotici non erano ancora conosciuti. Così il famoso unguento alla propolis applicato direttamente sulle ferite, salvò molte vite umane. L'impiego negli ospedali della Russia nella seconda guerra mondiale è noto, ed è rimasto in uso fino ai giorni nostri. Durante gli ultimi 20 anni, gli scienzati hanno studiato le sue qualità e hanno verificato la sua azione terapeuticha. Così hanno indicato innumerevoli applicazioni di questa sostanza naturale che si affiancano ai tradizionali usi.

Morfologia e origine
La Propoli è una sostanza ceroidebalsamicoresinosa, che le api raccolgono dalle gemme apicali, dalla corteccia delle piante, ma anche su alcune scorze, e ferite vegetali già incerottate o in via di esserlo dalle stesse piante. L'ape stacca un frammento di resina dalla gemma e lo trasporta nei contenitori pollinici delle zampe posteriori, fa quindi ritorno all'alveare dove la resina raccolta verrà arricchita dalle api bottinatrici anziane, con particolari secrezioni salivari contenenti enzimi e con cera. La lavorazione avviene durante le ore più calde della giornata, quando è più morbida e facile da lavorare. Il colore varia ,e oscilla dal giallo bruno fin quasi al nero, a seconda della sua provenienza e dagli alberi da cui è tratta. L'odore è fortemente aromatico, generalmente molto gradevole. Se la Propoli viene masticata, in principio ha sapore tenue poi amaro e pungente. La consistenza varia con la temperatura: plasmabile ed appiccicosa a 30°C, friabile a basse temperature. Punto di fusione 60 - 70°C. Non si può dare una precisa composizione chimica alla propoli in quanto varia a seconda dalla zona di raccolta.

Raccolta
Per prendere la propoli dall’ alveare, gli apicoltori, sostituiscono il soffito della camera matrimoniale della regina, con reti zanzariere. Le api, cercando di impedie alla luce di entrare in queste celle, per assicurare la prolificazione della regina, le tappano appunto con la propoli. La propoli si può produrre in due maniere radicalmente differenti. La raccolta naturale consiste nel rimuovere con l’apposito raschietto la propoli depositata dalle api nell’alveare, dopo la raccolta del miele. Ha luogo durante i mesi più caldi dell’anno (luglio – agosto), durante le ore centrali della giornata , quando la temperatura è superiore ai 20°C e le resine sono malleabili. Dopo la raccolta, la propoli si separa dalle eventuali impurità presenti, mediante cernita manuale o lavaggio. Questo metodo però, ha scarsa produttività e quindi, si preferice usare metodi artificiali, più adeguati agli usi commerciali. Così, l a rete, che viene rimossa per la raccolta del miele, viene poi messa in un congelatore per il tempo necessario. Così la propoli perde la sua naturale appiccicosa e assume una consistenza dura e friabile, staccandosi così dalla rete di plastica. Infine, viene macinata e ridotta in polvere. La quantità annua prodotta da un alveare varia dai 50gr ai 150gr. Alcune razze di api propolizzano più di altre: notevoli quantità vengono prodotte da api caucasiche e da alcune specie di api dell'Asia minore. La Propoli di origine europea, che non viene sottoposta ad alcun trattamento dopo la raccolta, rappresenta sicuramente la migliore qualità di propoli presenta sul mercato.

Composizione
Come abbiamo già detto, è impossibile definire una composizione esatta ed universalmente valida della propoli, in quanto estremamente variabile a seconda della vegetazione di origine, della stagione e di molti altri fattori. Infatti, nel corso di numerosi studi sulla propoli, ci sono identificati più di 150 composti biochimici!
In grandi linee però, possiamo suddividere i principali componenti in 5 gruppi :
• 40 - 60% resine e balsami (resine molli);
• 20 - 30% cera d'api, cere vegetali, olii fissi;
• 3 - 7% olii essenziali e altre sostanze volatili;
• 3 - 7% polline e zuccheri;
• 5 - 15% sostanze organiche diverse (legno, acqua, varie) e minerali.
I principi attivi di riferimento della propoli sono i flavonoidi, 41 di essi finora identificati, di cui i più attivi sono la galangina, la crisina, la quercitina e la pinocembrina. I flavonoidi, sono originariamente presenti nelle varie piante; le api bottinatrici, elaborando le reisini e la polline, riecono a modificare la strutta di questi flavonoidi, togliendo gli zuccheri, contenuti nel composto organico, grazie agli enzimi che vengono prodotti dai loro ghiandole salivari.
Si sono riscontrate anche altre sostanze interessanti come polifenoli, cumarine e terpeni.
Utilizzo della propoli da parte dell’ape
La propoli per le api, è una sostanza multiuso. Principalmente, viene utilizzata per abbassare la carica batterica dell'alveare; le api, vivendo numerose in uno spazio ristretto (2 api ogni 3 centimetri quadrati), in temperature alte (35°C), e girando in vaste zone, sono esposte al pericolo di varie infezioni. Grazie alla propoli, riescono a mantenere perfettamene lo stato eubiotico dell’alveare. Ancora, le api sfruttano le proprietà antibatteriche della propoli, per affrontare gli intrusi nell’alveare. Può capitare che un topo, una sfinge o ancora un piccolo rettile entri nell’alveare per saccheggiare; le api attacano e lo pungono mortalmente. Ma subito devono affrontare un grosso problema : come sbarazzarsi del cadavere che ingombra nell’alveare. Siccome è pressochè impossibile spostarlo, lo mummificano, coprendolo di propoli, evitando cosi la poliferazione dei batteri e l’infezione dell’alveare. Le api utilizzano la propoli insieme alla cera, per rinforzare le strutture dell’alveare: saldano i telai nell’arnia, sigillano le celle, isolano, tappano i bucchi del nido. Ancora, nel cuore dell’alveare, rivestono le cellete dove la regina depositerà le preziose uova, sterilizzando tutta la zona che funzionerà da incubatrice.

Ultilizzo dalla parte dell’uomo
La propoli viene usata dall’uomo per le sue proprietà disinfettanti (batteriostatiche – battericide, antimicotiche e fungicide, antivirali), antiossidanti, cicatrizzanti, anestetiche, decongestionali.
Dalle sue prorpietà possiamo capire che la propoli è utilissima in una varietà di problemi cutanei :
ferite, contusioni, piaghe, ulcere varicose e necrosi;
• herpes zoster;
• eczemi, psoriasi, cheratodermie;
• tricofizia del cuoio capelluto;
• radiodermiti;
• proctologia (regione anale e perianale);
• verruche, calli, duroni, occhio di pernice e cicatrici cheloidi;
• couperose;
• geloni, screpolature e ustioni;
• foruncoli ed ascessi;
• eritrodermia desquamativa del lattante (malattia di Leiner Moussous);
• tigna (trychophytor) e leucorree cronizzate di vecchia data.
La propoli è molto probabilmente la più efficace medicina per affrontare molti problemi del cavo orale e delle prime vie aerre :
• igiene della bocca, gengivite, glassite, afte, stomatiti ulcerose, infezioni dentarie (ascessi e monoliosi), alitosi. Sui denti doloranti ha minore capacità di penetrare in profondità, rispetto all’olio essenziale del garofano, ma in cambio è molto decongestionante. La resina pura, che ha una consistenza cerosa, può tamponare provvisoriamente carie e fessure delle otturazioni, impedendo che facciano infezione, in attesa di recarsi dal dentista.
• nevralgie e problemi gengivali: periostiti alveolo-dentarie, paradontiti, emorragie, pulpiti dentarie;
• angine, faringiti ( da streptococco betaemolitico e da stafilococco), rinofaringiti, laringiti, riniti, ozena, sinusiti, otiti
• affezioni bronco-polmonari,
• raucedine, tosse , infiammazioni della cavità orale e gola.
E molto efficace nell’ influenza e nei sintomi da raffreddamento in generale, sia negli adulti che nei bambini. Se viene somministrata con i primi sintomi, la sua efficacia vi stupirà! La propoli, agisce combattendo la crescita di microrganismi responsabili delle infezioni respiratorie; ha ancora proprietà antifebbrili ed antiinfiammatorie e come immunostimolante, aumenta sensibilmente le difese dell'organismo.
Si usa ancora contro l’infiammazione del prostata, per il dismicrobicmo intestinale e infezioni delle vie urinarie da coli e proteus e per curare le ulcere dello stomaco.
Le confericono ancora proprietà immunostimolanti, vasoprotettive, e antitumorali.
La propoli si trova oggi in commercio, ma raramente allo stato grezzo. Invece, la troverete in numerosi prodotti di dite di fitoterapeutici in forma di pastiglie, in soluzione alcolica o idroalcolica (adatta per i bambini perché non contiene troppo alccol), in soluzione glicolica . Inoltre, è contenuta in molte creme, lozioni, saponi e prodotti per la pelle e in varie altre preparazioni.

Uso veterinario
La tintura della prpoli è una medicina da tenere sempre pronta, per la cura dei nostri animali. Versatile, sia per uso interno che esterno la si può usare per molti piccoli problemi: infiammazioni del cavo orale, piccole ferite, micosi e dermatiti, contro raffredori e problemi delle vie respiratorie.
Non ci sono riportate controindicazioni in sinergia con medicine o cibi

Controindicazioni e precauzioni
Non è consigliabile somministrare prodotti conteneti propoli a quelli che soffrono di asma, perchè è possible provocare o peggiorare un attacco della malattia.
È controindicata a quelli che sono allergici alle puncture delle api.
È controindicata a quelli che sono allergici alla polline o al miele, siccome già contiene piccole quantità di tutti e due.
E controindicata a quelli che sono allergici ai coniferi, il pioppo, il balsamo di Peru e i salicilici.
Inoltre è controindicata durante la gravidanza e l’allatamento.
Siccome la propoli viene usata per la preparazione di un vernice speciale con il quale rivestono gli strumenti musicali, come i violini, sono riportate dermatiti da contatto da musicisti, che incolpano la propoli.

Conservazione
Meglio conservare le soluzioni e le tinture contenenti propoli, in vasi scuri, per prottegerli dalla luce, e in luogo fresco e buio.
Non mescolare una soluzione di propoli di vecchia data con una fresca.
La propoli, date le sue proprieta, si conserva a lungo, senza perdere la sua efficacia.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Λυπαμαι, αλλα ολα τα ανωνυμα μηνυματα δεν θα παιρνονται υπ'οψιν και θα διαγραφονται.
Mi dispiace, ma tutti i commenti anonimi non saranno presi in considerazione e saranno cancellati.
Sorry to say, but all anonymous comments will not be considered and therefore deleted.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...